Kalemi aldım, yazıyorum. Toplanın anlatıyorum.
Konu: istismar adı: facia. İstismar kelimesi kibar duruyor gibiydi. Bu yüzden facia dedim. İstismar aslında bir istismar değil. Birçok alt başlığı olan bir konu… Cinsel istismar, duygusal istismar, gelişimsel istismar vb. birçok başlığı olan bir konu. Hepsi kendi içinde ağır ve derin konular. İstismar gibi görünmeyen ama başlı başına bir istismar olan konuyu konuşalım istedim. Çocukların gelişim evrelerin yapılan istismar. Bizzat çocuğu ilgilendiren bir alan… Onun gelişim evresi. Doğum anından itibaren bir gelişim evresine giren canlının nitel ve nicel gelişimleri olur. Bu hayat boyu devam eder. Nicel gelişim fiziksel olarak gelişmeyi kapsar. Boy, kilo vb gibi. Nitel değişim ise gelişim evrelerinin gelişimidir. Yani psikomotor, sosyalduygusal, dil ve bilişsel gelişimlerinin yaşına uygun bir şekilde ilerlemesidir. Tabi bizler izin verdiğimiz sürece bu ilerleme devam eder. Büyük acı. Gelişim evresine dahi müdahale var. aslında acı olan müdahalenin yanlış yapılmasıdır. Yoksa tabi ki gelişim evrelerine müdahale olsun ama olumlu yönde müdahaleler olsun. Bizler neye izin vermiyoruz? Çocuklarının gelişimsel ihtiyaçlarını gidermeye izin vermiyoruz. Bu izin vermeyişin adı da istismar oluyor. Anne-babalarının çocuklarına bunu bile isteye yaptığını düşünmüyorum. Kimse çocuğunu facianın ortasında bırakmaz değil mi? Bile isteye yapılacak bir şey değil. Farkına varılmadan yapılan bir şey. Farkındalık süreci bu konuda çok önemli. Vakit gelişim evrelerine yapılan istismarın farkına varış vakti. Yeni doğan bir bebek düşün. Düşündün mü? Ayyy nasıl tatlı nasıl şeker pamuk gibi ama dimi? Öpmek yok. Sarılmak yok. Kucağa almak yok, alışmasın. Altın harflerle yazmış duvara aman unutmayayım diyor. Niye diye sorsan çocuğumu koruyorum der. Kimden koruyor? Kendinden koruyor. Çok acayip değil mi? Bunu anlatınca sana aşırı koruyucu anne tutumu derler. Evet biraz öyle ama biraz da istismar bunun adı. Hangi sebepten istismar olur? Yeni doğan bebek, sosyal-duygusal gelişim evresinde ihtiyacı olan şey sevgi ve güven. Kendini güvende hissettiği tek yer anne kucağı. En çok sevgisine ihtiyacı olan kişi annesi ama anne de diyor ki kucağa alışmasın. İşte bu istismar. Yeni doğanın iyi niyetini kötüye kullanmadır. Bir gelişim alanın ihtiyacının giderilmemesidir. Bebekler kucağa alışsın efendim. Hatta mümkünse sürekli anne kucağında olsun. İleride o bebek 20 küsur yaşına geldiğinde annesi ona gel seni öpeyim dediğinde çocuğu ona ben bebek miyim anne diyor. Örnekleri çok efendim. Bebekken kucağa alışmasın dedin. Ahaa alışmadı. Yeni anne olmuşlara tüm kalbimle selam olsun. Antep fıstığı yiyin süt yapar. Bebek ağlayınca kucağına al susar. Merak etme kucağa alışmaz. Bu küçük bir örnekti. Bu örneklerin büyükleri de var. Ama bizlerin vakti yok. Bebeğiniz doğdu ve büyüyor. İhmal edilmeyecek ve sömürülmeyecek kadar değerliler. 9 ay boyunca masal diyarının gizli öznesi oldular. Şimdi bu diyarın asıl öznesiler. İyi bir senaryoyu hak ediyorlar. Vakit manzarayı tam anlamı ile görme vakti.
Emine Dal
Psikolojik Danışman