Çocuklar Kendilerini Nasıl Resmeder? İşte Bu Kimin Baktığına Bağlı

Bir çocuğun arketip bir çizimini düşünelim – aile, evcil hayvan, belki bir ev ve bahçe, ve hatta çocuğun kendisi. Peki çocuklar kendilerini çizimlerinde nasıl ifade ediyor ve nasıl ifade ettikleri kimin baktığına göre değişiyor mu?

Chester Üniversitesi’ndeki akademisyenlerden oluşan bir araştırma ekibi konuyu masaya yatırdı ve çocukların dışavurumcu resimlerinin, resme bakacak olan kişinin otoritesine ve yakınlığına göre değiştiğini ortaya koydu. Çalışma 25 Ocak 2019’da İngiliz Gelişim Psikolojisi Dergisi’nde (British Journal of Developmental Psychology) yayınlanmıştır.

Çocukların çizimlerini gören farklı alanlardan insanları anlamanın önemi dolayısıyla da araştırmadan oldukça kayda değer sonuçlar elde edilmiştir. Çizimler genellikle klinik, hukuki, eğitimsel ve tedavisel durumlarda bir çocuğun nasıl hissettiğine dair bilgi toplamak ve sözlü iletişimi desteklemek amacıyla kullanılmıştır.

Araştırma ekibi 8 ve 9 yaşlarında, 85 erkek, 90 kız, 175 çocukla birlikte çalışmıştır. Çocuklar bir grup hiçbir izleyici kitlesi olmayacak ve diğer 6 grup izleyici kitlesinin türüne göre değişecek şekilde toplam 7 grup halinde sınıflandırılmıştır. Bu gruplar mesleki alandaki kişiler (polis, öğretmen), çocukların tanıdığı bir grup insan ve hiç tanımadıkları kişiler olarak gruplandırılmıştır.

Çocuklardan, biri temel alınacak, biri mutlu ve diğeri üzgün olacak şekilde kendilerini ifade eden 3 farklı resim çizmeleri istenmiştir.

Araştırma sonuçlarına göre, izleyici kitle çocuğun tanıdığı kişiler olduğunda çocuklar daha dışavurumsal çizimler ortaya koymuştur. Kızların da erkeklere göre kendilerini daha iyi ifade ettiği gözlemlenmiştir.

Çalışmada bazı aykırı durumlar da görülmüştür. Örneğin, kızlar ve erkekler tanıdıkları ve tanımadıkları polis gruplarıyla kendilerini daha farklı ifade etmiştir. Erkek çocuklarının hüzün çizimleri kız çocuklarının tanımadıkları polis grubuyla olan çizimlerinden daha dışvurumsal çizimler iken, kızlar tanıdıkları polis grubuyla mutluluk çizimlerinde kendilerini daha iyi ifade etmişlerdir.

Ayrıca araştırmacıların öne sürdüğü üzere, yapılan bu çalışma gelecekte doktor-hasta gibi bazı mesleki ve şahsi insan ilişkilerine yönelik çalışmalar için temel alınacaktır.

Bu çalışma Chichester Üniversitesi Gelişim Psikolojisi doçenti Dr Esther Burkitt tarafından yürütülmüştür. Burkitt’in de belirttiği üzere: “Yapılan bu çalışma, ekibimiz tarafından gerçekleştirilen önceki çalışmaların bulgularına dayanmaktadır. Bu bulgular sözlü iletişimi desteklemek ve geliştirmek amacıyla çocukların çizimlerinin uzmanlar tarafından nasıl kullanılabileceğine ilişkindir. Çocukların farklı meslek grupları için duygularını kağıda daha farklı aktarabileceğinin farkında olmak, pratisyenin çocuğun çizilen konulara karşı ne hissettiğini daha iyi anlamasına yardımcı olabilir. Bu farkındalık çocukların belli kişiler için neden özellikle belli çizimleri yaptığına ilişkin tartışmaya yönelik bir çözümün başlangıcı olabilir. Bulgularımızın gösterdiği üzere önemli olan çocukların hangi mesleki grup için kendilerini çiziyor olduğu ve o grubun herhangi bir üyesini tanıyıp tanımadıkları.”

İngilizceden Türkçeye çeviren: Ecem Gülerler

Kaynak: https://www.sciencedaily.com/releases/2019/01/190124193355.htm

Bunları da sevebilirsiniz

Bir cevap yazın